Jak sprawdzić kwalifikacje psychoterapeuty?
Do psychoterapii zgłaszają się osoby zmagające się między innymi z długotrwałym lękiem, obniżonym nastrojem, trudnościami w relacjach czy skutkami trudnych doświadczeń. Przed umówieniem wizyty można sprawdzić, z jakimi problemami pracuje dana osoba oraz czy prowadzi terapię indywidualną, terapię par lub pracę z dziećmi i młodzieżą. Nie każdy terapeuta przyjmuje osoby w każdym wieku i z każdym rodzajem trudności. Jeśli opis działalności tego nie wyjaśnia, wystarczy zapytać o zakres pracy podczas rozmowy telefonicznej.
W Polsce zawód psychoterapeuty nie jest tożsamy z zawodem psychologa ani psychiatry. Dlatego dobrze zapytać o ukończone szkolenie psychoterapeutyczne lub etap jego realizacji, doświadczenie w pracy z danym problemem i korzystanie z superwizji, czyli regularnego omawiania pracy z uprawnionym specjalistą. Pomocna może być również informacja o nurcie, w którym pracuje terapeuta. Nie trzeba znać różnic między podejściami przed pierwszą wizytą – można poprosić o wyjaśnienie, jak będzie wyglądała praca i czego można się po niej spodziewać. Opinie innych osób mogą pokazać, jak przebiega kontakt i organizacja wizyt, ale nie zastąpią sprawdzenia kwalifikacji.
O co zapytać przed pierwszym spotkaniem?
Przy umawianiu konsultacji dobrze ustalić cenę i czas trwania spotkania, dostępne terminy oraz to, czy wizyty odbywają się w gabinecie w Przemyślu, czy zdalnie. Znaczenie mają też zasady płatności i odwoływania wizyt: w części gabinetów nieodwołana w terminie sesja jest płatna. Osobom planującym regularne spotkania przyda się informacja, czy możliwa jest stała godzina wizyt. W przypadku terapii dziecka należy zapytać, czy pierwsze spotkanie odbywa się z rodzicem, dzieckiem czy wspólnie oraz jakie zasady poufności obowiązują podczas dalszej pracy.
Jak wygląda początek terapii i kiedy szukać innej pomocy?
Pierwsze spotkania służą poznaniu trudności, oczekiwań i dotychczasowych sposobów radzenia sobie. Terapeuta może pytać o zdrowie, relacje i wcześniejsze leczenie, a następnie zaproponować dalsze konsultacje lub omówić cel oraz częstotliwość terapii. Nie trzeba opowiadać wszystkiego od razu. Można natomiast zapytać, jak chroniona jest poufność rozmów, w jakich sytuacjach może mieć ograniczenia i jak omawiane będą postępy. Jeśli po kilku spotkaniach sposób pracy pozostaje niejasny, można powiedzieć o swoich wątpliwościach wprost. Psychoterapia nie zastępuje konsultacji psychiatrycznej, gdy potrzebna jest ocena stanu zdrowia lub leczenie farmakologiczne. Przy bezpośrednim zagrożeniu życia albo zdrowia nie należy czekać na termin sesji – pomoc można uzyskać pod numerem alarmowym 112 lub na szpitalnym oddziale ratunkowym.